|
Muhasebe Etsem de…
Heyhat! Dur demek zor, sürgün duygulara!
Çöl gibi kavurur, çeker kuytulara…
Her yanımda fitne, azgın kurgularda
Sinemi mühürler, koyar tabutuna...
Dört duvar yalnızlık, doğruyu gördürmez!
Geçmişin hesabı ahları öldürmez,
Acılar yaşlanır hesabı güldürmez,
Tavizler veririm perişan ağıtlarda...
Beyhude gayretle o an günahları,
Sözle def etsem de yaşarım ahları...
Nefsime prangalar bağlar sabahları,
Ateşi soframda, kimliği Yezit’te!
Geceler pişmanlık, boğar ki sıkıntı!
Viranedir halim, vuslattır kağnısı...
Bozkırın tozunda yaşatır gezinti,
Benliğim simsiyah, bulanmış sütüne!
İlahi aşk belli, huzursa temelli!
Seviyorsam teslim, hayırdır ameli…
Dilime ters nefsim, olacağım deli!
Nasıl bir akıl bu, şeytani yol adet...
Azıcık gülmeyi eğlence sanarken,
Haram mı tatlanır eğrilip saparken?
Bedeli anlamaz, bir anlık tadarken!
Var mı ki, saadet? Direnir selamet!
Bismillah demeli, çıkmalı kalbimden!
Huzurum adına akmalı bahtımdan…
Vesvese verme sana ne yazgımdan?
Sen mi geçeceksin üzerinden sırat?
Kusurlar aranmaz sevgi sonsuzunda,
İnsan insana lüks, muhabbet dozunda!
Rabbini bilende vardır, ar yüzünde…
Tevazu esastır kulluk fıtratında...
Safi amel ile et ki muhasebe,
Allah yar olsun, şer bırakmasın gebe!
Helallik verip al, kalmasın engebe…
İki batında da tadarız adalet!
Saffet Kuramaz
|
