|
Gülmez Oldum...
İçini merak edip cevizini kırdığım,
Üzümlerini lezzetle yediğim bey ömrüm!
Ne o kabuklar gibi sağlam artık kararım,
Nede o salkımdan tat verici, almaz oldum…
Mevsimlerden sonbahar estirir acı rüzgâr,
Veda edipte ayrıldığım görünmekte gar…
Geride bıraktığım gölgeler, elveda yar!
Cennetsi nefesten dahi sancı, bilmez oldum…
Gideceğim son yeri düşünüyorum her an,
İbadet başka hoş, tövbekârım çok yaradan!
Var ya ben gibi gördükçe gülüp oyalanan,
Ne yaptımsa öğüdüme hancı, bulmaz oldum…
Kağnıdan yavaş eğlenir sandım ömürden tren,
Her uzvum kesilmek ister morardı ten, kangren!
Ağlayışlar vadeye, ecelle çalmakta siren
Dünya nimetlerine yabancı, gülmez oldum…
Saffet Kuramaz
|
