|
Çanakkale’ye Düşmeli Gençlik Ateşi
O gün Gelibolu’nun sahilinde gezerken…
Düşman askerlerinin kanlarını ezerken
Mehmet’in Allah... Allah... Nidaları yazdığım!
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
Şehitler kazma kürek makberini eşerken!
Mehmet Akif’in sesi çınlar dudaklarımda
Emanet vatanımı tutarım kucağımda
Kanımda o ruh sanki yürür bacaklarımda
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
Kurşun sesleri müjde küfre doğru koşarken!
Yurduma düşman nasıl girer diyen bir iman
Attığım adımda kan, şahadet baki liman
Kokluyordum toprağı, cenneti müjdeler kan
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
İhram bürünmüş asker, mevzileri aşarken!
Şanlı Osmanlı çaresiz, beş parasız kalmışken,
Otoriteyi kaybetmiş, içten darbe almışken
Her antlaşmaya köle, boyun büken olmuşken
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
Kınalı kuzularla ağlaştık, savaşırken!
Çanakkale gösteri imandır kalan diri
İslam sancağı asla çiğnetmez mahir eri
Ecel tektir korkmayız doldursak da her yeri
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
Sevr antlaşması yırtık düşmana cevap düşken!
Esen rüzgârlar sanki şehidin okşayışı
Dalgalanırken deniz, tekbir söyler paşası!
Her ağacı er gibi, dilinde son şakası
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
Dünyalıktan vazgeçmiş en çok sevdiği aşken
Filistin’de, Lübnan’da kanlar döker İsrail,
Irak'ta aynı oyun masum öldürür katil,
Sancağı kim tutacak atarken taş ebabil!
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
Şehitleri sevindir vatan ülküsü marşken!
Medine’den sonsuz şua âlemi aydınlatmış,
Ebu Cehiller sinmiş vatandan azatlanmış,
Dudaktan gönle akan ilahi yol tatlanmış!
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
Çanakkale neredir? Tanı atanı başken!
Allah dilediyse ne yapar küfür dirense
Sınav cennet kokusu katlanmaktır sürünse
Tarihten ders almalı dehşetlide görünse
Evladım uyan! Vatan kurtardık düşerken
Şehitlik şuurunu hisset anısı yaşken!
Saffet Kuramaz
|
