|
Altay Dağları
Altay dağları dik durur erirken karları
Her otunda saklarken yaşanmış sırları
Yakar ya yazları nefes aldırmaz kırları
Hala bakir atları, özgür dolaşır yaylasında
Bekleşir üstünde dolaştırmaya yarları
Âşığının dilinde dolaşırken “La havlesi…”
Nal seslerinde toz duman kalkar Altay’dan Buhara’ya
Kartal bakışlıya göl mavisi suyu dokundu avuçlarına
Bir kavim daha gömüldü Lut Gölüne kayarken yıldız semada
Şahit oldu yerin derinlikleri affedilmez suçlarına:
“Aczini tanıyan benlikti, kudretine aldandı tanrı sevdasında”
“Akıbetler tarihini duymazdan gelip kapılırdı her hevasına”
“Altay ne yapsındı, kudretini yaratana kul her parçasında, param parça”
“Yetim gibi görünürdü yalnızlığı, yetmedikçe makberinde açlarına”
Batıdan güneş doğduğunda oda düzelecekti
Korkunç günde canları içine alıp süzülecekti…
Saffet Kuramaz
|
