|
Yavrum!
Ergenlik çağına gelince nefsinle
Telli duvağınla evlendirdim yavrum
Tekrarladın çok kez çocuksu sesinle
İslam’ın tahtına özendirdim yavrum!
Ballı ekmek kaymak sürdüler dilene
Yusuf Züleyha’sı vurdular beline
Kırk harami doyum verdiler eline
Kuşa kurda seni avlandırdım yavrum!
Tamah ettikçe kor dünya leşine
Tavsiyem boşuna giderken hoşuna
Ağladım her gece aczim yokuşuna
Senin için dua, el kaldırdım yavrum!
Âdem Havva gibi tövbeye hasrettin
Özündeki hayâ oldu basiretin
Cebel-i Rahmen’di gönül bereketin
“Sırat-ül müstakim” yön, sevdirdim yavrum!
Saffet Kuramaz
|
