|
Ne Olur Göreyim Seni Ya Resulallah
Bir ikindi güneşi Hz Ömer yanında Resulü özlediğini konuşuyoruz Gözler sulanmış anılar taze Basit döşenmiş evinde islamın istikbalini soruyoruz...
Din, yetim resulün dilinde yayıldı Ne zengindi, Ne yalancı Nede haksızlık yapardı Emindi... Yetimleri severim bu yüzden hepsinde resulün izi var!
Nuruna şahit olan ayrılamazdı meclisinden Sohbetinden Sessiz gülüşünden Kimseyi kırmayan sabrından... İnci taneleri dökülürken gözlerinden Ömer kükredi ' özledim seni ya Resulallah...'
Gözleri amazona karıştı O âlemlere rahmet nebisiz yaşamanın yoktu tadı Güneş akşama ererken ölümü hatırlattı 'Özlem bitecek...' dedi Ömer heyecanla Ak sakalından bir damla düşerken oturağına!
Bab-ı Selam kapısından mum ışığı süzüldü Kabrine doğru adımlarımız yürümekte, Ayrılık koru yandı cansız tülünde! Fani gözlerimiz eşyaya mahkûm görmüyor Ömer’le perişanız düşünde Selam veriyoruz...
Gördünüz mü siz dostlar resulü Gerçek aşkı yaşardınız bakınca yüzüne Asr-ı Saadet kaplardı günümüzü Dilinden çıkan emir, Biatte yaşardık huzuru Ne su kıtlığı Ne küfrün melaneti Nede ölüm korkusu safi yüreğe girmezdi Şiirler susardı, varsın sussun… İmam olurdu yedi milyar insan arkasında saf Her uzva cennet doluşsun Şeytan kabirde gölgeler nura doysun Bırak düşlerim soyunsun Özledim çok özledim seni Hz Muhammed (SAV) 'i…
Saffet Kuramaz
|