|
Sonsuz Çile
Bahar nasıl geliyor toprağı dağlıyorsa
Güneş her karanlığın ardından doğuyorsa
Rüzgârlar esmedikçe yağmurlar yağmıyorsa
Acının sıkıntının ardından biterken acı
Safi kul bahşedilen rahmete ağlıyorsa
Sofi cübbesinde ben, halkasında sevgiler
Tövbeler olsun derken sönecektir kavgalar
Karıncayı incitmez bu bilinç yaratanı
Dili alır övgüler ölürken tüm sövgüler…
Vatan ten üzerinde ay ve şehittir kanı
Sebepleri olmadan meydana gelmez dilek
Huzur bırakmaz yoksa çatlatacaktır canı
Bir gün yaşamış olsan da baharda kelebek
Asla küsme üstünde uçtuğun toprak indir
Gör sallanan kabrini anne eliyle bebek
Gözde hiç büyümeyen devasadır zeybek
Acı çeker anne çocuğunu beklerken
Acı damakta tattır yemeklere eklerken
Acıyla savaş hoştur umutları beslerken
Acı sız kişi der ki “Ya Rab unuttun beni!”
Eğlenmek değildir ki maksat anı eylerken
Hak aşkına kul olmak göstermektir aleni
Acı varsa-dünyada, istekleri dilerken
Amaçsız yaşamaksa manasız-neyin nesi
Ağzından çıkmıyorsa asla haram ve küfür
Vatan dediğine da giremez asla küfür
Dünya perdesi kalkar o an olursun özgür
Ne suçlu arar nede suç içinde batarsın
Süper güç bilinirsin çağdaşlıktan kültüre
Hak kılıcında keskin adaletle yatarsın
Kork yalama dilinden sarhoş rehavetten
Kalbe inmeyen açlık dolu hıyanetten
Çığlığını duymayan kulaktır yok sanarsın
Çıldırtır arsız gurur ısrara delaletten
Acı tattıkça şükret, et ki ringinde nakavt
Yoksa gerçek yokluğun içinde hem donarsın
Hem sandığın tokluğun fazlasına banarsın
Gerçek acıyı yaşar zehir olur şu hayat
Kendini ararsın her yerde dokunsan yoksun
Her yerde başka izler gördüklerinde çoksun
Sığınacak yer arar der ne olursa olsun
Cisminde nur içinde nur aşkındır duyduğun
Teslim olmuştur ruhun betin benzin soluğun
Mevla seçmiş kulunu kalpten ötede yolsun
Görünen beden değil bu tarifsiz gördüğün
Acı muşta birleşmiş tadı bambaşka yemiş
Her makamında nice gerçekleşir diriliş
Sevgidir bahçesine düşer bensiz serpiliş
Her noktasında biz boy verdikçe harmanlanır
Var olmaz öncesinden meydana gelirken iş
Zalimler görseniz ”Ah ne güzel demiş kardeş”
“Pişman oldum Rabbim “der affet ne olur yetiş
Asla bırakmazdınız onu ama nafile
Ruhu teslim ettiniz hem kafile kafile
Başka boyut sunulur yakıcıdır defile
Gerçek acı sunulur kavurur sonsuz çile
Ne umut vardır artık nede imdat sefile
Saffet Kuramaz
|
