|
Bilselerdi…
Kestim parmağımı misafirken Kâbe içinde
Abdestime acındım o an acının hiçinde
Böylesi denk gelişte beynim sorgusu niçinde
Sargı sardım bir damla dökülmeden koşaraktan
Kanımdan utandım şehitlik sunmaz taşaraktan
Onca yoldan gelip de kaçmak var mı ummanından
Resul izlerine şahit olmuş asumanından…
Kesme ne olur, lokmaya heva nedir aşırı
Dönüyor başım tavaf gibi midemden dışarı
Bilselerdi… Gerçek karanlığı habersiz tandan
Mermer güneşle kavrulur tende gereksiz sancı
Huy değişir mi işte çıkmayınca ruhu candan…
Kudüs’ten haber getirmiş cinleri Süleyman’dan
Asası düşünce ölmüş derler yerde kandan leke
Gaybı tek Allah bilire boyun bükmüşler çoktan!
Ruhuma değmeyen aşkmış bu anladım ezbere
Gerçek manaya erdim dünyadan aldım tezkere
Attım giysilerimi kibrin hasedin gömleği
Attım tencere kazan seçtim aş için çömleği
Öldürdüm Rab yolunda gitmekten korkan ödleği
Meleklere eriştim tavafımda yanlarında
Renkleri aştım sebepleri yaşarken Kur’anda
Ölünce okunmuyor, alfabe başka mizanda!
Seyret benleri mahzeninde şarap sarhoşluğu
O mekân ki olgunlaşacak ruhumda loşluğu
Alışkanlık silindikçe anlayacak boşluğu
Topraktan bir parça olup etinden sıyrılacak
Her an zikrine razıyken yaşatacak hoşluğu…
Bilseydi şarap gibi enfes tatları dilinde
Kumara alışmazdı emanet alan selinde
İlahi Nur sarhoş ederdi aşina elinde
Aczine boyun bükse saraylar döşenir handan
Nimetler gani gani bedeldir akıttığı kandan…
Hiçbir şeyciği olmayan kuş gibidir bedeni
Kaybedecek neyi vardır ki bulunsun hazanı
Teslim oldukça nasiplenir Hakkın harmanından
Gördün mü hiç evliyadan iflas edip batanı
Unutulmuş garip gibi makberinde yatanı…
Bilselerdi… Ah bilselerdi bu ilahi aşkı
Ateşine odun taşır mıydı zarar ziyanı!
Saffet Kuramaz
|
