|
Oruç, Dünyadan Kopmaktır!
Dünyalık giysisidir dokunsa teni Ahretlik giysidir örter ihramı Göründükçe teni, korkar ki bütün Dünya tatlı gelir, bozar adamı!
Karındaki yavrucuk bilmez evreni Dünyadaki gezen ahret mizanı… Ağlamaktadır göz sarar kefeni Makberi sanar ki yokluk kervanı!
Oruçla on altı saat yaşar kıyamet Sanki ölmüş gibi yaşar acziyet… Gördüğü dünyadır rızkı hidayet Elestine dönmüş, tevhit kelamı!
Vedayı öğrenir her şey emanet Yılan derisinden atar cehalet Açılır nur ile bütün semavat Cennet tepsisinden alır ikramı!
Saffet Kuramaz
|