|
“Oğlum!” derdi annem “Tek başına gidersen...”
Başına bir şey gelir denizde yüzersen
Seni koruyamam dinlemeyip üzersen
Ya paranı çaldırıp böyle dara düşersen…
Annelik ya… Gitmesen kişiliksiz bitersin!
Tedbir aldım, tevekkül nedir sen öğrettin anne…
Gönlü yumuşar, der “Hayırlı yolculuk tadarsın!”
“Oğlum!” derdi annem “ bu cılız halinle oruç tutma…”
Günahın neyse ben çekerim öbür âlemde
Hasta olursan hem elinden düşer kalemde
Okuyasın adam olasın uçasın sonsuz bilimde…
Annelik ya… Oruçsuz yaşarım hummalı sıtma!
Amel bildim, cehennemi sen öğrettin anne…
Gönlü yumuşar, der “Hasta olursan bırak, abartma!”
Safi Kul döşünde uyudu iyi kötü gününde!
Her anne gibi incinmeme izin vermedi
Her an nasihat eder kuzusuydum germedi
Bir deri bir kemik öldüğünde torununa ermedi…
Annelik ya… Toprağa karıştı, anarken sanki dündü!
Amel bildim, her vesileyle sana dua ederim anne…
Gönlü yumuşar, derim “Unutma beni mahşer gününde!”
Saffet Kuramaz
|
